Gekozen kan worden uit een afstand van 10 of 21 km, waarbij het de wandelaars en nordic walkers vrij staat om voor één dag te kiezen of voor twee dagen. Het parcours van beide afstanden leidt je langs het Noordzeestrand en door het Noordhollands Duinreservaat, enerzijds een schitterend natuurgebied en anderzijds een pittige uitdaging om je conditie te beproeven en weerstand te bieden aan het rulle zand, de wisselende weersomstandigheden en het glooiende terrein.

Let op! De PWN Egmond Wandel Marathon is niet geschikt voor minder valide mensen en wandelwagens i.v.m. het zware parcours en enkele trappen op de route. Huisdieren mogen alleen aangelijnd meewandelen. Daarnaast wordt iedereen gevraagd respectvol om te gaan met de natuur (gooi afval in de vuilnisbakken!) en met je medewandelaars.

Nieuw is dat dit jaar de Noord en Zuidroute zijn omgedraaid. Op zaterdag wordt de Noordroute gelopen en op zondag de Zuidroute. Voor nordic walkers is dit precies andersom. Zo hebben de lopers die elk jaar op een vaste dag lopen wat afwisseling. Dit hebben we gedaan op veler verzoek.

Zaterdag 23 januari 2010
- Wandelen 10 of 21 km - Noordroute
- Nordic walking 10 of 21 km - Zuidroute

Zondag 24 januari 2010
- Wandelen 10 of 21 km - Zuidroute
- Nordic walking 10 of 21 km - Noordroute

De Noordroute brengt je op zowel de 10 als de 21 km langs het Noordzeestrand in noordelijke richting, waarbij de 21 km bij de Schoorlse Duinen van het Staatsbos Beheer het strand zal verlaten. Nadat het Noordhollands Duinreservaat van PWN is binnengetreden, zullen de deelnemers het gezellige dorpje Bergen aan Zee aandoen, waarna men de route vervolgt langs de pittoreske kronkelweggetjes van dit duingebied. Het is tevens dit gebied waar ook de lopers van de 10 km het strand verlaten hebben. Beide routes vinden hun finish in Egmond aan Zee, waar een ieder zich te goed kan doen aan de brede keuze die de Egmondse horeca de bezoekers biedt.

De Zuidroute is voor de 21 km globaal hetzelfde traject als van de hardloopklassieker de PWN Egmond Halve Marathon. Het traject van de 10 km gaat ook eerst in zuidelijke richting langs het strand en vervolgens door de duinen terug naar Egmond.

Op het parcours is de route uitgezet door middel van pijlen en lintjes. De routebeschrijving ontvangen de deelnemers bij het afhalen van de startstempel! Bij de routebeschrijving treft men tevens informatie over bezienswaardigheden langs de route.

GPS-tracks
Download hier (als .GPX) de GPS-tracks van de route. Je kunt deze dan overdragen naar je GPS-toestel.

Noordhollands Duinreservaat

Een groot deel van het parcours van de PWN Egmond Wandel Marathon voert door het Noordhollands Duinreservaat. Dit Noordhollands Duinreservaat is één van Nederlands grootste aaneengesloten natuurgebieden. Duinen zijn schaars in Europa. Daarmee is meteen de internationale waarde van het reservaat geschetst. Dit gebied ontstond in zijn huidige vorm in de afgelopen tien eeuwen. De duinen, maar zeker ook de binnenduinrand en de polders, zijn zeer aantrekkelijk voor fietsers en wandelaars. Het gebied wordt beheerd door het PWN. Het streven van het PWN is het oorspronkelijke landschap, waar dit nog gaaf en intact is, in die staat te bewaren. Evenementen worden daarom zelden in het Noordhollands Duinreservaat gehouden. Voor de PWN Egmond Wandel Marathon en de PWN Egmond Halve Marathon heeft Le Champion in de voorgaande 37 jaar een uitzonderingspositie opgebouwd. En door goed gedrag van de deelnemers aan deze evenementen hopen we die positie te kunnen handhaven.

Grote grazers meestal gemoedelijk

BEZOEKERS LOKKEN ZELF CONFLICTEN UIT

WAGENINGEN - Schotse Hooglanders die loslopen in Nederlandse natuurgebieden zijn in de meeste gevallen gemoedelijk en niet agressief. Maar is er een confrontatie, dan vindt-ie eerder plaats in drukbezochte gebieden. Dit omdat de runderen hier gewend zijn aan wandelaars en ze de mensen vrij dicht laten naderen voordat ze weglopen of dreigen. Vaak zijn bezoekers zelf schuldig aan het uitlokken van een dreiging door een Schotse Hooglander.

Dat zijn de belangrijkste conclusies uit een onderzoek van Simone van den Boogaart (25 jaar). Zij studeerde vorig jaar in Wageningen af op het onderwerp interactie tussen wandelaars en loslopende grote grazers in natuurgebieden Voor haar onderzoek bestudeerde Van den Boogaart dertig runderen van drie kuddes op de Veluwezoom. Wat haar achteraf het meest verbaasde: 'Niet zozeer het gedrag van de beesten vond ik verrassend, maar dat van de bezoekers. Ze toonden vaak geen enkele angst en gingen met de runderen om als waren het melkkoeien. Veel mensen hadden zoiets van: als die Schotse Hooglanders hier in een vrij toegankelijk gebied mogen rondlopen, moet het wel honderd procent veilig zijn. Ik heb zelf wel eens gehoord dat een groep Belgen een groepsfoto maakte door met z'n allen op een stier te gaan zitten.'

In totaal observeerde ze op verzoek van Natuurmonumenten 3,5 maand lang de Schotse Hooglanders op de Veluwezoom en ze testte uit hoever ze de dieren kon benaderen zonder te worden aangevallen. De tolerantiegrens bij de grote grazers bleek vrij hoog te liggen. Dat verklaart ook waarom er in de afgelopen twintig jaar maar veertien ongelukken met runderen zijn gemeld in Nederlandse natuurgebieden. Tegelijkertijd waarschuwt Simone van den Boogaart wel. 'Het blijven wilde dieren, waarvoor je enig ontzag moet hebben. Het beste is om toch in de regel 25 meter afstand te houden, dan kan er vrijwel niks gebeuren.' Dat de dieren de mens toch af en toe echt zat zijn, ondervond Van den Boogaart zelf tijdens de eerste weken van haar onderzoek. Ze moest het in het begin twee keer op een rennen zetten voor een jong stiertje dat haar uit de kudde werkte. 'Toen wist ik dat ik te dicht was genaderd en ik te ver was gegaan. Grappig is trouwens wel dat al die runderen een eigen karakter bleken te hebben. Een zwarte stier, waarvoor ik redelijk bang was, bleek een enorme lobbes. Terwijl dit stiertje dat me achtervolgde typisch van die puberneigingen had.'

Bron: April 2007 'te voet', de wandelkrant van Nederland